มาเฟียบู้ลิ้มเล่ม 5

posted on 26 Jan 2012 16:25 by fongfei
 
เอารูปหยูอวิ๋นขึ้นนี่ไม่ใช่อะไรหรอก    เวลาอ่านเรื่องนี้ทีไรพอคิดถึงหวังเทียนอี้   ก็จะไพล่ไปคิดถึงหยูอวิ๋นทุกที    ก็คล้ายกันซะยังงั้น    ไม่ว่าจะเป็นวิถีชีวิตที่ถูกผลักดันให้ต้องเดินสู่การเป็นนักฆ่า     กระทั่งรูปลักษณ์ก็ยังคล้ายกัน   มีรอยแผลที่หน้าเหมือนกัน  ใช้อาวุธซ้ายขวาเหมือนกัน  (แต่เทียนอี้เป็นกระบี่สั้น-ยาว   ส่วนหยูอวิ๋นเป็นมีดสั้น) 
 
เล่ม 5 อ่านแล้วบอกได้คำเดียวว่าโคตรรันทด    อะไรชีวิตหวังเทียนอี้มันจะมืดมนปานนั้น    ตอนแรกคิดว่าเหล่งฮูชงชีวิตค่อนข้างตุปัดตุเป๋แล้วนะ     เจอหวังเทียนอี้เข้าไปชิดซ้ายเลย    เพราะอย่างน้อยเหล่งฮูชงก็ยังไม่ถูกบีบหนทางจนต้องเหมือนหมาจนตรอกขนาดนั้น
 
 
     
 
และเป็นอย่างที่คาดเดาว่าสุดท้ายต้องได้หลวงจีนดุร้ายไปเป็นเพื่อน    ไป ๆ มา ๆ ไม่ใช่เพื่อนแล้วแต่เหมือนลูกน้องซะมากกว่า    แค่เทียนอี้ปรายตามองหน่อยหลวงจีนก็หุบปากเงียบกริบ  Foot in mouth  
 
 
 
(เขาบรรยายว่าหวังเทียนอี้ใบหน้าคมคายแม้จะมีแผลเป็นประดับไว้ก็ตาม     แบบหยูอวิ๋นก็คงถือว่าคมคายได้เหมือนกันล่ะมั้ง) 
   
 
อ่านช่วงแรกบุคลิกหวังเทียนอี้ค่อนข้างแปลกแยกอาจเพราะเก็บกดเกินไป     เจอปัญหารุมเร้ามากเกินไป     แต่พอหลังจาก time skip แล้วรู้สึกเหมือนหวังเทียนอี้เป็นหวังเทียนอี้ยังไงพิกล     คือเขาเหมาะกับบทบาทนี้มากกว่าช่วงต้นเรื่องนะ      อย่างที่อี้เยี่ยเล็งไว้ไม่ผิดว่าหวังเทียนอี้เกิดมาเพื่อเป็นนักฆ่า 
 
 
 
 
นี่ผ่านไป 5 เล่ม   ครึ่งเรื่องแล้ว     หวังว่าครึ่งเรื่องหลังจะเข้มข้นไม่แพ้ช่วงต้น    จนป่านนี้ก็ยังเดาทางคนเขียนไม่ถูกเลยว่าเขียนเส้นทางให้หวังเทียนอี้ยังไง     นับว่าเป็นเรื่องที่ยากคาดเดาจริงค่ะ   ก็ได้แต่หวังว่าตอนจบหวังเทียนอี้คงไม่มีจุดจบเหมือนหยูอวิ๋น     ไม่งั้นคงมีเซ็งซ้ำสอง 
 
 
 
 
   
  MV  หยูอวิ๋น
 
 
 
 
 
 
ปล.  ซื้อเล่ม 5 มาพร้อมเรื่อง  "คนขุดสุสาน เล่ม 1"  ค่ะแต่ยังไม่ได้เริ่มอ่าน "คนขุดสุสาน" เลย      มัวแต่ติดเกมส์ Foot in mouth
 
 
 
 
Tags: นิยายจีน, มาเฟียบู้ลิ้ม, หยูอวิ๋น5 Comments
Previous | Next