ตำนานรักเหนือภพ

posted on 22 Aug 2014 17:37 by fongfei  in Fiction  directory Fiction, Asian
ตำนานรักเหนือภพ   花千骨

 
 
 
 
เลือกอ่านเรื่องนี้หลังจากโดนเพื่อนสปอยถึงความน้ำเน่าของมันมาก่อนหน้านี้      แต่เพราะไม่ใช่แนวเลยทิ้งระยะนานกว่าจะหยิบมาอ่าน    แล้วก็ไม่ผิดหวังเลยเพราะสนุกมาก     อ่านแล้วหมั่นไส้นางเอก    หล่อนจะฮาเร็มไปถึงไหนกันยะ !! ชริ ! 
 
 
เริ่มจากนางเอกของเรื่องฮวาเชียนกู่ที่เกิดมามีกลิ่นกายประหลาดเรียกหาภูตผีปีศาจเข้าใกล้     และเลือดของนางทำให้พืชพรรณเหี่ยวเฉา     ทุกคนในหมู่บ้านคิดว่านางเอกคนซวยที่เกิดมาแม่ตาย  ทุกคนรอบตัวตาย   สุดท้ายพ่อตายอีกคน     ฮวาเชียนกู่เลยออกจากหมู่บ้านไปเขาเหมาซานเพื่อฝากตัวเป็นศิษย์ตามคำสั่งเสียของพ่อ
 
 
ก่อนขึ้นเหมาซานนางได้ไปยังหออี้สิ่วที่ร่ำลือว่าเป็นพหูสูตร    ไม่ว่าต้องรู้เรื่องอะไรล้วนตอบได้หมด   เพียงแต่ต้องจ่ายค่าตอบแทนที่เหมาะสม      ฮวาเชียนกู่เลยไปที่นั่นเพื่อถามวิธีการไปเขาเหมาซาน     ประมุขหออี้สิ่วพบฮวาเชียนกู่และถูกใจนางจึงหยดโลหิตนางออกมาเป็นสร้อยหยดน้ำฟ้าให้นางติดตัวเพื่อสามารถผ่านเขตอาคมได้
 
 
แต่พอไปเหมาซานนางกลับพบว่าทุกคนบนนั้นถูกฆ่าหมดสิ้น  เหลือเพียงนักพรตชิงซวีที่มีลมหายใจรวยริน   ก่อนสิ้นใจนักพรตได้บอกว่าใครเป็นคนทำ    มอบตราประจำสำนักให้ฮวาเชียนกู่ขึ้นเป็นเจ้าสำนักเหมาซาน   และฝากฝังนางเป็นศิษย์เซียนเทพไป๋จื่อฮวา   แห่งสำนักฉางหลิง 
 
 
เมื่อลงจากเขาเหมาซาน    ฮวาเชียนกู่ก็ได้พบกับบัณฑิตหนุ่มตงฟางอวี้ชิงโดยบังเอิญ    พร้อมกับที่จี้หยดน้ำฟ้าได้กลายเป็นที่ฟักของหนอนภูตและกำเนิดหนอนภูตนามถังเป่าขึ้นมา      จากนั้นฮวาเชียนกู่ก็ได้อาศัยถังเป่าพานางเข้าสู่การชุมนุมเทพเซียนที่เขาคุนหลุน    
 
ที่นั่นนางได้พบกับเซียนเทพไป๋จื่อฮวาเป็นครั้งแรก     และจุดเริ่มต้นแห่งความรักความแค้นก็ได้เริ่มต้นขึ้น 
 
 
 
 
 
ความเห็นส่วนตัวนะคะ   ส่วนหนึ่งในเรื่องที่ขัดใจคือความรักที่เชียนกู่มีให้กับท่านอาจารย์    เธอยึดมั่นถือมั่นเกินไปมั้ย ?  ตอนที่ไป๋จื่อฮวาบาดเจ็บใกล้ตาย   เขาก็ตั้งใจสละร่างเซียนอยู่แล้ว     ถ้าเพียงแต่เชียนกู่เคารพในการตัดสินใจของไป๋จื่อฮวาเรื่องก็ควรจะจบแค่นั้น    
 
 
แต่เชียนกู่กลับเลือกที่จะยึดตัวเองเป็นหลัก   ถึงจะบอกว่าเพื่อช่วยไป๋จื่อฮวาแต่ก็ถือเป็นความเห็นแก่ตัวเอง   จนท้ายที่สุดก็เป็นการผลักดันให้ไป๋จื่อฮวาต้องทำสิ่งร้ายกาจลงไป       คือทั้งที่รู้นิสัยไป๋จื่อฮวาว่าเป็นยังไง   มองโลกมองชีวิตด้วยสายตาแบบไหน     ก็ยังดึงดันจนผลสุดท้ายก็ถูกความรักที่มากเกินไปย้อนกลับมาทำร้ายทั้งตัวนางและไป๋จื่อฮวา     
 
 
สรุปแล้วถ้าฮวาเชียนกู่รักไป๋จื่อฮวาจริงก็ควรที่จะเคารพทางเลือกการตัดสินใจและความเป็นตัวของไป๋จื่อฮวา   ดังนั้นเราจึงเห็นว่าสิ่งที่ฮวาเชียนกู่ทำลงไปทั้งหมดคือความเห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ 
 
 
 
 
ขณะที่ความรักที่เราเห็นว่ายิ่งใหญ่ที่สุดคือความรักที่ซาเซียนม่อมีต่อฮวาเชียนกู่    เพราะเป็นความรักที่ไม่หวังสิ่งตอบแทน   เพียงขอให้เห็นรอยยิ้มของนาง   เห็นนางมีความสุข   ส่วนนางจะเลือกรักเขาหรือไม่นั้นเขาไม่แคร์นัก    ถึงจะบอกว่าเป็นเพราะเห็นนางเป็นตัวแทนของน้องสาวก็ตาม      ความรักของซาเซียนม่อบริสุทธิ์ จริงใจ และอหังการ
 
 
 
ส่วนตงฟางอวี้ชิงเนื่องจากตอนแรกเขาใกล้ชิดฮวาเชียนกู่เพื่อจุดประสงค์อื่น   ทำทีเป็นช่วยเหลือ   ทำให้นางไว้ใจ    แต่นานวันความผูกพันที่มีให้นางกลับยิ่งล้ำลึก    ตงฟางไม่แน่ใจว่านี่คือความรักหรือไม่   รู้แต่เขาอยากอยู่กับเชียนกู่และถังเป่าตลอดไป       แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ส่วนตงฟางเป็นส่วนหนึ่งในการทำให้ชีวิตของเชียนกู่ต้องพลิกผันชนิดพลิกฟ้าคว่ำดิน    ดังนั้นการที่เขาเสียสละตัวเองเพื่อช่วยนางสามารถตีความได้ว่าเป็นเพราะความรู้สึกผิดในใจจนอยากชดใช้      หรือไม่ก็เพราะความรักล้วนๆ ซึ่งจุดนี้แล้วแต่จะคิดกันไปนะคะ 
 
 
 
 
 
เรื่องนี้เห็นมีภาคพิเศษออกมาด้วยสำหรับคนที่เรื่องจบคนไม่จบ   หรือจบไม่ได้ดั่งใจ    ส่วนตัวยังไม่ได้อ่านเล่มพิเศษนะคะ   เพราะอยากรู้ว่ามันจบไม่ได้ดั่งใจยังไง    แต่พออ่านจบเล่ม 3 แล้วก็รู้สึกว่ามันจบได้สมบูรณ์ดีอยู่แล้ว    ประทับใจและตราตรึง    ตอนนี้เลยยัง 2 จิต 2 ใจว่าจะอ่านตอนพิเศษดีรึเปล่า   กลัวเสียความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กับเรื่องไป
 
 
นั่นเพราะเราไม่เห็นว่าเรื่องนี้จบเศร้าตรงไหน    กลับ happy ending ด้วยซ้ำ    เนื่องจากในที่สุดท่านอาจารย์ก็ได้ละทิ้งพันธะทุกอย่างและอยู่กับเชียนกู่ดั่งที่ตั้งใจไว้       ถึงแม้จะเป็นเชียนกู่ที่ไม่ใช่เชียนกู่คนเดิมก็ตาม   
 
 
 
 
ปล.  มีใครแอบคิดเหมือนเรามั้ยว่าศิษย์พี่หมัวเหยียนค่อนข้างจะ  "ห่วง  หวง ปกป้อง ดูแล"  ศิษย์น้องไป๋จื่อฮวาออกนอกหน้าไปนิ๊ดส์   เหอๆๆ